Σκιές στο σούρουπο

Η βελόνα στο κοντέρ φλερτάρει με τα 200

η νταλίκα σαν τρίπατο σπίτι πλησιάζει
με όλη την ταχύτητα και τα φώτα αναμμένα.
Λίγο πριν τη διασταύρωση, σκέπτεσαι
πόσο διαρκεί μια τροχαία παράβαση,
μια στραβοτιμονιά,
που θα γράψει τους τίτλους τέλους
εκεί στην Εθνική….
Χαμένος σε σκέψεις κοιτάς το σκοτάδι
τα χιλιόμετρα της διαδρομής τελειώνουν,
Σκιές στο σούρουπο τα όνειρα
τυλίγονται στο σκοτάδι
Χάνονται….

χωρίς τίτλο και χωρίς νόημα....

Σε είδα απόψε στον ύπνο μου,

σε έλουζε μια πανσέληνος

κι ήσουν τόσο όμορφη

στο φως του φεγγαριού.

Είχαμε πάει ένα ταξίδι μαζί

μα σ΄ έχασα σε μια στροφή

στο δρόμο με τις λεύκες.

Σ΄ έψαχνα ως το ξημέρωμα

λουσμένος στον ιδρώτα

από αγωνία και φόβο.

Και μένω τώρα ασάλευτος

και παγωμένος

σαν τα νερά της λίμνης το καταχείμωνο

να σε περιμένω

κι ας ξέρω πως δεν θα γυρίσεις.

.

κουλουβάχατα γίναμε...

η συνεπής...















κι ο βιαστικός....

φωτογραφία…

Τα μάτια σου ολόφωτα άστρα
μαγικά λαμπυρίζουν
σαν πεφταστέρια
σ΄ ανεξερεύνητο ουρανό.
Τα δυο σου χείλη μέλι
από παραδεισένια άνθη
που μέλισσες για σένα τρυγήσανε.
Το φιλντισένιο σου λαιμό
περίλαμπρο διαμαντοστόλιστο περιδέραιο
οι έξη αδελφές της Πούλιας
τον στολίζουν.
Σκιρτά η καρδιά σαν άβγαλτη παιδούλα
σαν βλέπει τα γελαστά μάτια σου
και με χίλια χρώματα βάφει τα όνειρα
το χάδι απ΄ τα ολόγλυκά σου χείλη.

.

Φευγοδιάθετη…. μέρα.

Όμορφη μέρα χαλαρή και φευγοδιάθετη.
Στο δρόμο για το Σούνιο καφέ με κέρασε
και στην Πειραϊκή δυο καραφάκια ούζο.
Σαν το χταπόδι απλωμένη η ζωή
στη χειμωνιάτικη λιακάδα και τον άνεμο.
Και γλιστρούσαν οι ώρες
όπως η άμμος από τη σφιγμένη χούφτα
κι έφτασε σούρουπο βαρύ,
του αποχωρισμού και της υπόσχεσης.

.

Όμορφη σαν οπτασία

Όμορφη, γοητευτική, γλυκιά,
μια κούκλα αληθινή
με μάτια όμορφα, λαμπερά
που θαμπώνουν τον ήλιο.
Σαν οπτασία, σαν αερικό,
στροβιλίζεται στ΄ άπειρο,
χορεύει ψηλά στ΄ αστέρια
μαγεύοντας τους γαλαξίες.
Σαν άνεμος ο χορός της
συνεπαίρνει την πούλια
κι ο αυγερινός βιάζεται
τη μέρα να φέρει
για να θαυμάσουν οι θνητοί
το αέρινο κορμί της.

.

Μια φορά κι έναν καιρό....

Μια φορά κι ένα καιρό κίνησε η κοκκινοσκουφίτσα να πάει στη γιαγιά της μέσα από το δάσος…
Στο πρώτο ξέφωτο βλέπει ένα λοφάκι
γεμάτο παπαρούνες και σκέφτεται
«Αχ, πόσο πολύ αρέσουν της γιαγιάς μου
οι παπαρούνες...". Κόβει λοιπόν όλες της παπαρούνες κι αφήνει το λοφάκι κρανίου τόπο..
Λίγο πιο πέρα βλέπει κάτι τριαντάφυλλα...
«Αχ, πιο πολύ αρέσουν της γιαγιάς μου τα
τριαντάφυλλα σκέφτεται και πετάει τις παπαρούνες...».
Μαζεύει όλα τα καλά τριαντάφυλλα κι αφήνει τις τριανταφυλλιές σαν τη Βαγδάτη μετά από βομβαρδισμό.
Το επόμενο ξέφωτο είναι γεμάτο μαργαρίτες κι όπως καταλαβαίνετε η κοκκινοσκουφίτσα σκέπτεται ότι της γιαγιάς της αρέσουν περισσότερο οι μαργαρίτες οπότε χωρίς άλλη σκέψη πετάει τα τριαντάφυλλα και ξηλώνει όλες τις μαργαρίτες….
Στο επόμενο ξέφωτο βλέπει μια βερικοκιά φορτωμένη με λαχταριστά βερίκοκα…
«Αχ πόσο πολύ τα τρώει η γιαγιά μου τα βερίκοκα...
σκέπτεται αλλά δεν μπορώ να σηκώνω μαζί με
τα λουλούδια και τα
βερίκοκα...».
Πετάει λοιπόν τα λουλούδια, κόβει όλα τα βερίκοκα
και αφού διαλέγει τα καλύτερα για τη γιαγιά ετοιμάζεται να συνεχίσει το δρόμο της.
Και τότε (επιτέλους) εμφανίζεται ο λύκος… βλέπει τη κοκκινοσκουφίτσα και της ξηγιέται στα ίσια…
«Λοιπόν κοπελιά άκου πως έχουν τα πράγματα...
'Η θα σε γαμήσω ή θα σε φάω.... Εσύ διαλέγεις."
Η κοκκινοσκουφίτσα σκέφτεται πως αν τη φάει ο λύκος δεν θα μπορέσει να πάει στη γιαγιά της τα βερίκοκα…
Οπότε τι να κάνει η κοκκινοσκουφίτσα λέει στο λύκο «Εντάξει γάμησέ με».
Έτσι κι έγινε…
Μόλις όμως τελείωσε ο λύκος και έκανε να φορέσει το
τζιν του ακούει την κοκκινοσκουφίτσα να του λέει πως ήθελε κι άλλο.
Τελειώνει και τη δεύτερη φορά αλλά η κοκκινοσκουφίτσα κάθε φορά επιμένει… «κι άλλο», «κι άλλο», «κι άλλο»….
Γέρος καθώς ήτανε ο λύκος δεν μπορούσε να αντέξει για πολύ και πέθανε...

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ:
Η πουτάνα η γυναίκα εκτός από τη χλωρίδα καταστρέφει
και την πανίδα.....


.