Περιμένοντας ένα ξημέρωμα…

Πήχτρα το σκοτάδι κι αργεί το ξημέρωμα
Πισωπατώ και το βάζω στα πόδια
τρέχοντας στα σκοτάδια
Το περίμενα, το ήξερα κι ας μην ήθελα να το πιστέψω…
Ξέφτισε το όνειρο και τα ξέφτια του
βρόχος γίνανε να με πνίξουν.
Μετρώ τις μέρες,
τα χρόνια που έφυγαν στη σιωπή,
γέρασα κι ακόμα μετρώ,
αναπολώ τις απόπειρες να βρω γαλήνη…
Κάθομαι ανακούρκουδα κι ανάβω τσιγάρο
να πνίξω θέλω στον καπνό την αγωνία,
τη θλίψη για τη μέρα που ξημερώνει
και δεν θα είμαι κοντά σου,
δεν θα είμαστε μαζί.
Σε σκέπτομαι παραδομένη στον ύπνο
και ζηλεύω…
τον ύπνο που σ΄ αγκαλιάζει
το σεντόνι που σε σκεπάζει,
το μαξιλάρι που χαϊδεύει η ανάσα σου
την αύρα που ακροβατεί στο κορμί σου,
το όνειρο που σε κάνει να χαμογελάς.

.

Ασφαλές sex και χωρίς …προφυλάξεις!

(κλίκ στην εικόνα)


.

σ΄ αγαπώ…

Πυροτεχνήματα φωτίζουν την καρδιά
κάθε που σ΄ αντικρίζω να περνάς
και χιλιάδες αγγελούδια μου ψάλουν ωσαννά
όταν μου ρίχνεις μια κλεφτή ματιά.
Στο βλέμμα σου αυτό ψάχνω το κάτι να δω
αυτό το κάτι που περιμένω καιρό…
να δω τη σπίθα που το σκοτάδι θ΄ ανάψει
και το φεγγάρι σαν ήλιος θα λάμψει
όταν μου πεις κι εσύ Σ΄ ΑΓΑΠΩ.

.

Εικόνες και χρώματα

.

Θεία δίκη...

Χωρίς τίτλο

Ο έρωτας…
μια παλιά ιστορία,
τελειωμένη, από χρόνια
ξεχασμένη στ΄αζήτητα.
Μια πλάνη, ανθρώπινη.
Αυτό έλεγες.
Πίστευες πως είχες τελειώσει.
Έκανες κάστρο
τη μοναξιά
κλείστηκες μέσα
κι άφησες απότιστο
το άνθος της καρδιάς
να μαραθεί, να πεθάνει.
Κι όταν την είδες
να σου χαμογελά,
σκέφτηκες να φύγεις.
Με τα πόδια βαριά
και την καρδιά άδεια
πήρες τους δρόμους.
Να ξεφύγεις.
Μάταιος κόπος.
Όπου κι αν κοιτάς είναι εκεί.
Φώλιασε στο μυαλό,
αιχμαλώτισε τη σκέψη
κι ανοίγει λαγούμι
να φθάσει στην καρδιά.
Να καταλάβει το κάστρο.

.

συνάντηση...

.