Ξέφτισε το όνειρο και τα ξέφτια του
βρόχος γίνανε να με πνίξουν.
Μετρώ τις μέρες,
τα χρόνια που έφυγαν στη σιωπή.
Γέρασα κι ακόμα μετρώ....


.

Σάββατο, 12 Απριλίου 2008

Της …«αγάπης» αίματα για το Μέγα Πάσχα



Η οσμή του αίματος σου τρυπάει τα ρουθούνια, ανακατεύεται με τα αλατοπίπερα, το μάραθο και το λαδολέμονο που συνθέτουν ένα μοναδικό άρωμα ευφορίας.
Το γδαρμένο αρνί κρεμασμένο στο τσιγκέλι στραγγίζει τις τελευταίες σταγόνες αίμα που του ΄χουν απομείνει έτσι που στεγνό και καθαρό να στολίσει σε λίγο την πασχαλινή σούβλα.
Δίπλα η συκωταριά και τα καθαρισμένα έντερα περιμένουν υπομονετικά τον «καλλιτέχνη» να συνθέσει τον άρχοντα του πασχαλινού τραπεζιού, το κοκορέτσι.
Μπαίνεις στο μπάνιο κι αφήνεις το νερό να τρέξει με δύναμη στο κορμί σου, να διώξει την κούραση της μέρας.
Το νερό κοκκινίζει από το αίμα που πετάχτηκε στα χέρια, το πρόσωπο, κι ολόκληρο το κορμί σου τη στιγμή που το κοφτερό λεπίδι του χασάπη τρυπούσε την καρδιά του άκακου αρνιού που διάλεξες και ξέκοψες από το κοπάδι του για τον πασχαλινό σου οβελία.
Φρεσκοπλυμένος και καθαρός φοράς τα γιορτινά σου.
Σε λίγο θα χτυπήσουν οι καμπάνες στις εκκλησιές για το «δεύτε λάβετε φως» για το «Χριστός Ανέστη» και πρέπει να είσαι εκεί ως καλός χριστιανός να πάρεις και να δώσεις το μήνυμα της αγάπης.
Περιμένοντας να ανάψει το πράσινο φως για την «επίθεση» στη μαγειρίτσα κοιτάζεις γύρω σου να δεις αν ήρθαν όλοι, το ίδιο άλλωστε κάνουν και οι άλλοι, ο παπάς μόνος του τα λέει και μόνος του τα ακούει.
Μόνο το «Χριστός Ανέστη» τους ενδιαφέρει κι αυτό θα το ακούσουν, ακόμα κι αν ο παπάς δεν έχει αποσώσει την ανάγνωση του ευαγγελίου, από τα βαρελότα που θα σκάνε δίπλα τους σαν οβίδες μόλις οι δείκτες του ρολογιού δείξουν μεσάνυχτα.
Με τα καλά τους και το καλό τους χαμόγελο κρεμασμένο στα χείλη είναι όλοι τους εκεί έτοιμοι να γιορτάσουν τη μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, την Ανάσταση, τη γιορτή της Αγάπης που λες θα εξαλείψει την κακότητα και το φθόνο που κρύβουν μέσα τους.
Το άρωμα από τις πασχαλιές του διπλανού κήπου μπερδεύεται με το κοκτέιλ των αρωμάτων από τα σαμπουάν και τις κολόνιες που βάζουν οι καλοί χριστιανοί για να σκεπάσουν τη μπόχα που αποπνέει η μιζέρια και η ματαιοδοξία τους.

6 σχόλια:

xeimwniatikhliakada είπε...

με πρόλαβες λέμε ..¨(
κι εγω τώρα τι 8α αναρτήσω για Πάσχα..
έτοίμαζα κείμενο για το "Αρνί" ..
Παλιο μούργο !

xeimwniatikhliakada είπε...

Χαλάλι σου όμως γιατί το κείμενο σου "μιλάει" από μόνο του..
Τα κατάφερες...

monahikoslikos είπε...

xeimwniatikhliakada: Γιατί δεν γράφεις για το κατσικάκι από το ίδιο μαχαίρι θα περάσει κι αυτό, στα ίδια κάρβουνα θα σιγοψηθεί περασμένο στη σούβλα ή "ξαπλωμένο" στη λαμαρίνα του φούρναρη.

m είπε...

γιατί δεν 8έλω να βάλω της αγάπης μαχαιριές στο ποστ μου Πασχαλιάτικα..
ΜΗν στενοχωριέαι κάτι 8α βρω..

o geros είπε...

@ like, ετοιμάζεσαι για... φαγητό; Χαλάλι σου, όμως! Εγώ θα μυρίσω μόνο λίγο κοκορέτσι από φρέσκο κατσικάκι... Πάντως, έχω ένα φίλο τσοπάνη (αλήθεια) που πριν σφάξει το αρνί, το χαιδεύει και το φιλάει! Απίστευτος!

monahikoslikos είπε...

@ geros: Έτσι είναι όλοι οι μεγάλοι εραστές: δίνουν μεγάλη έμφαση στα προκαταρκτικά και το συναίσθημα προ της ...πράξεως.